جویدن ناخن در کودکان یک عادت نادرست در اطفال است که انجام آن در دراز مدت باعث بروز مشکلات و ناهنجاریهایی برای دندانها و فک کودک میشود. هنگام ناخن خوردن کودک والدین نمیدانند چه کاری باید انجام دهند و آیا رفتار آنها باعث ترک ناخن جویدن کودک میشود یا ممکن است کودک را لجباز تر کند.
کودک شما ممکن است به دلایل زیادی مثل کنجکاوی، بیحوصلگی، تسکین استرس، عادت یا تقلید، ناخنهایش را بجود. ناخن جویدن متداولترین مورد از به اصطلاح «عادتهای عصبی» است که شامل مکیدن انگشت شست، پیچاندن مو یا کندن مو، دست کردن توی بینی و دندانقروچه هستند. این عادت همچنین یکی از مواردی است که میتواند در بزرگسالی هم ادامه یابد.

بزرگ شدن میتواند بچهها را مضطرب کند و بسیاری از این تنشها و فشارها برای والدین قابل مشاهده نیست. اگر کودک ناخنهایش را در حد متوسطی میجود و به خودش آسیب نمیرساند و این کار را ناخودآگاه میکند، مثلاً هنگام تماشای تلویزیون، یا اگر در پاسخ به موقعیتهای خاصی مانند یک اجرا یا امتحان تمایل به جویدن ناخن دارد، این فقط روش کنار آمدن با استرس جزئی است و شما احتمالاً دلیل زیادی برای نگرانی ندارید و به احتمال زیاد، فرزند شما این عادت را سرانجام خودبهخود ترک خواهد کرد، اما اگر حدس میزنید این موضوع خیلی طولانی شده است، یا از آنجا که شما بیشتر از هر کسی کودکتان را میشناسید، بهتر است روشهای سادهٔ زیر را برای کمک به ترک جویدن ناخنها بدانید.
وبلاگ حاضر به دنبال گلچینی از مطالب و محتوای روانشناسی کاربردی و مفید برای شما عزیزان است و در این مسیر تلاش می شود منابع مطالب تا حد امکان برای شما عنوان و درج گردد