چرا راه گلوی کودکان مسدود می شود ؟
کودکان مخصوصا آن هایی که راه افتاده اند ، به شدت به اجسام دور و بر خود علاقه دارند و بسیار هم کنجکاو هستند . آن ها دوست دارند که با دهانشان به کشف دنیای اطراف بپردازند و هرچیزی که برایشان جالب و مهیج باشد را داخل دهان خود قرار می دهند و فرقی ندارد که سایز آن چقدر است.
گلوی کودکان برای جریان هوا بسیار محدود است و گاهی اوقات با مشکل مواجه می شود . زمانی که کودک نتواند این هوا را خارج کند و یا نای او تنگ شود ، با مشکل گلوگیر شدن مواجه خواهد شد.
علائم ورود جسم خارجی به مجاری تنفسی، در 3 مرحله دیده می شود.
در مرحله اول پس از ورود جسم خارجی به مجاری تنفسی کودک با علائمی مانند :سرفه های شدید ، گریه و ضعف کودک، کبودشدن و حالت تهوع روبرو می شود.
در مرحله دوم بعد از چند دقیقه بیمار خسته شده و سرفه ها متوقف می شود . این مرحله بسیار گول زننده و خطرناک است که اطرافیان فکر می کنند خطر رفع شده است.
در مرحله آخر عوارضی مانند تنگی نفس، عفونت و ... به وجود می آید.
دریابید که با چه انسدادی روبرو هستید
در اکثر مواقع مجاری تنفس به صورت کامل مسدود نمی شود و مقداری راه برای گذر هوا وجود دارد و انسداد ناقص است . انسداد کامل و انسداد ناقص هر کدام علائم و نشانه های خود را دارند و نوع برخورد با هر کدام از آن ها متفاوت است بنابراین شما باید قبل از هر اقدامی دریابید که با چه انسدادی روبرو هستید.
قبل از اقدامات لازم چه کار کنیم؟
با مراکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید زیرا ممکن است موفق نشوید و زمان را هم از دست بدهید.
به خودتان مسلط باشید.
اقدامات را در عین سرعت و دقت انجام دهید.
اگر کودکتان نوزاد نیست او را تشویق به سرفه کنید اما اگر بچه خیلی کوچک است در صورت تشدید اختلال تنفس، گرفتگی صدا و کاهش هوشیاری، اقدامات زیر را انجام دهید:
به داخل دهان کودک نگاه کنید و لب و زبان را عقب بکشید و جسمی که در گلویش گیر کرده را سریع بیرون بکشید.
اگر جسم خارجی را ندیده اید ، هرگز انگشت را وارد دهان بچه نکنید زیرا ممکن است جسم خارجی پایین برود و انسداد ناقص به انسداد کامل تبدیل شود.
خارج کردن اجسام از گلوی کودک
نوزادان معمولا بیش از هر موجود دیگری نیاز به مراقبت دارند . نوزاد انسان نیز هیچ گاه از دید پدر و مادرش دور نیست . مخصوصا زمانی که در حال خوردن غذا یا شیر می باشد.
گاهی اوقات کودکان با مشکلات بلع روبرو می شوند و والدین نمی توانند علت را تشخیص دهند . حال در این قسمت از نمناک در مورد گیر کردن اجسام و غذا درون گلوی کودک و چگونگی خارج کردن آن ها برای شما توضیحاتی را ارائه خواهیم داد.
بعد از گلو گیر شدن کودک باید چه کاری انجام داد ؟
اول این که باید مراحل چندگانه را در نظر داشته باشید که این تکنیک ها با یکدیگر متفاوت هستند و بستگی به سن کودک دارند.
حال در این قسمت راه حل های ممکن را برای نوزادان زیر یک سال و بالای یک سال بیان می کنیم.
کودکان زیر یک سال
به یاد داشته باشید که برخورد با نوزاد زیر یک سال بسیار ظریف و حساس است و باید تمرکز صد در صدی داشته باشید تا آسیبی به او نرسد.
مرحله 1: بررسی کنید و ببینید که چه چیزی باعث مسدود شدن گلو شده است.
اول باید ببینید که چه چیزی درون گلوی کودک گیر کرده است. این گیر کردن ها می تواند همه چیز را از جمله بزاق دهان ، ترشحات ، تکه های کودک غذا و یا اجسام خارجی را شامل شود.
کودکان زیر شش ماه بیش از بقیه مستعد گیر کردن گلو می باشند که این گیر کردن ها شامل مایعاتی مثل شیر مادر و از این قبیل می باشد.
اگر شک دارید که گلو گیر شدن کودک به دلیل شیر یا آب اضافی می باشد ، از یک سرنگ حبابی برای خارج کردن آن استفاده کنید . حباب انتهای سرنگ را فشار دهید و سپس لوله بلند و باریک را درون دهان کودک تا انتها قرار دهید و فشار را آزاد کنید که این حباب باعث هل دادن مایع می شود.
اگر کودک شما جامدات خورده باشد ، پس نمی توان آن را با استفاده از سرنگ حباب بیرون کشید . انگشت خود را هرگز برا بیرون کشیدن اجسام و جامدات درون حلق کودک نکنید زیرا ممکن است که غذا را به عمق بیشتری هل دهید.
اجازه دهید که کودک سرفه کند که سرفه کردن یک راه طبیعی برای خلاص شدن از هوای اضافه درون گلو است.
حال به حالات کودک دقت کنید، اگر احساس کردید که سنگین نفس می کشد ، قطعا در سرفه کردن مشکل دارد و در این مواقع ممکن است که نفس کشیدنش با صدا همراه باشد . این مورد نشان می دهد که اجسام در قسمت نهایی گلو گیر کرده اند و به آسانی با سرنگ حباب قابل خارج شدن نیستند . در این مورد بهتر است که به پشت زدن کودک را انجام دهید.
مرحله 2: به پشت کودک زدن
روی یک صندلی بنشینید، سر کودک را رو به پایین روی ران خود قرار دهید و وزن او را روی دست چپتان بیاندازید و مراقب سر کودک باشید و با دست چپتان آن را کنترل کنید.
از کف دست راست خود استفاده کنید و به بالای کمر کودک بزنید، دقیقان بین دو شانه . این ضربه زدن باید نسبتا محکم باشد اما نباید به گونه ای باشد که به کوک آسیب برساند و فشار باید در حدی باشد که غذا بتواند از گلوی کودک خارج شود ، نه بیشتر.
پنج بار ضربه بزنید و سپس دست نگه دارید و ببینید که نفس کشیدن کودک صحیح است یا خیر . اگر هیچ پیشرفتی مشاهده نکردید، بهتر است به این کار ادامه دهید.
مرحله 3:فشار روی سینه
اگر این به پشت زدن به کودک کمک نکند، روش فشار به سینه را انتخاب کنید و همچنان مثل پوزیشن قبل روی صندلی بنشینید.
کودک را برگردانید ، به طوری که صورت او رو به بالا باشد . پوزیشن کودک باید به همان شکل تکنیک قبلی باشد ، با این تفاوت که صورتش رو به بالاست.
از انگشت اشاره و انگشت وسط استفاده کرده و استخوان سینه کودک را لمس کنید . زمانی که این استخوان را پیدا کردید، بهتر است پنج بار این فشار را وارد کنید.
دو ثانیه مکث کنید تا ببینید که کودک پیشرفتی کرده است یا خیر و اگر پیشرفتی ندیدید، ضربه ها را کمی تیزتر کنید.
حال اگر بعد از این دو روش دیدید که کودک هوشیار است ، دوباره باید این دو روش را ادامه دهید . گرچه که اگر کودک هیچ علائمی از بهبودی نشان نداد و ناهوشیار به نظر می رسید، سریعا او را احیا کنید.
مرحله 4 : احیا کردن
زمانی که تلاش هایتان جواب نداد ، از روش احیا کردن استفاده کنید . احیا کردن برای کسی است که هوشیار نیست و به سختی نفس می کشد.
کودک را به کمر روی یک سطح صاف بخوابانید.
سر او را صاف و پاهای او را نیز صاف نگه دارید . دهان خود را روی دهان بسته کودک قرار دهید و دو تا نفس را با سرعت بالا به او بدهید و چهار بار این نفس های دوتایی را تکرار کنید.
نفس باید به قدری قوی باشد تا باعث بالا رفتن سطح سینه کودک شود و بعد از بلند شدن سینه به پایین آمدن آن توجه کنید . وقتی نفس قبلی بیرون نیامده ، نفس بعدی را به او ندهید.
با این کار ممکن است که جسم گیر کرده نیز پایین برود . البته که در این مرحله برگرداندن نفس کودک اولویت دارد و جسم را می توان بعد از بالا آمدن نفس کودک نیز خارج کرد که به احتمال زیاد با سرفه بعد از آن بیرون می آید.
مرحله 5:کمپرس سینه
در این مرحله کودک را مانند پوزیشن قبلی بخوابانید ، انگشت اشاره و انگشت وسط را روی استخوان سینه قرار دهید و 30 فشار سریع را وارد کنید . برای این فشار می توانید عمق آن را 4 سانتیمتر در نظر بگیرید.
چند ثانیه قبل از ادامه دادن صبر کنید و مراقب باشید که بیش از 100 الی 1200 بار در یک دقیقه این فشار را وارد نکنید.
سر کودک را کمی جابجا کنید تا راه تنفس او باز شود و به نفس کشیدن او دقت کنید.
اگر هنوز هم هیچ علائمی از هوشیاری کودک نمی بینید ، دوباره باید مرحله احیا را تکرار کنید.
کودکان بالای یک سال
مرحله 1 : ببینید که چه چیزی باعث گلو گیر شدن شده است.
مرحله اول مانند کودکان زیر یک سال است.
برای این مرحله کودکان می توانید برای خارج کردن اجسام ، انگشتتان را نیز دخالت دهید و فقط بیش از حد انگشتتان را در عمق حلق کودک فرو نبرید.
اگر نمی توانید جسم گیرکرده را ببینید ، پس بیش از حد برای خارج سازی آن تلاش نکنید و به سراغ مرحله بعد بروید.
مرحله 2 :زدن به پشت کودک
این پروسه مانند کودکان زیر یک سال است با این تفاوت که می توانید این کار را در استایل ایستاده نیز انجام دهید . به این صورت که با دست چپ خود کودک را کنترل کنید.
پنج ضربه محکم با کف دست به بین شانه ها بزنید.
مرحله 3: فشار شکمی
برای کودکان بالای یک سال نیز می توانید مرحله 3 و 4 را مناسب با کودکان زیر یک سال امتحان کنید.
کودک را مقابل خود ایستاده نگه دارید و اگر کودک نمی تواند بایستد ، اجازه دهید که به شما تکیه دهد و همچنین می توانید او را بین زانوهایتان نگه دارید.
تمام انگشتان دست راست را بپیچانید و آن را شبیه به مشت کنید . دستتان را بچرخانید و انگشت شصت خود را از کنار، کمی بالاتر از ناف کودک قرار دهید و اگر برای مشت کردن انگشتتان بسته باشد، مهره روی انگشتان به سمت شکم نشانه می گیرند.
دستتان را دقیقا زیر استخوان سینه و بین دنده ها قرار دهید.
مشت دستتان را با کف دست چپ پوشش دهید و پنج فشار سریع را وارد کنید.
بعد از این پنج فشار وضعیت کودک را بررسی کنید و اگر او هنوز علائم گلوگیری را نشان می دهد ، دوباره حرکت را تکرار کنید.
مرحله 4: احیا کردن نفس
این مرحله را نیز مانند نفس مصنوعی دادن برای کودکان زیر یک سال انجام دهید.
مرحله 5 : فشار سینه
این مرحله را نیز همانند با مرحله کودکان زیر یک سال انجام دهید.
سایر نکات مهم برای خارج کردن اجسام از گلوی کودکان
اگر کودک شما مبتلا به آسم ، التهاب گلو یا آسیب دیدگی در ناحیه سر است ، مراحل دو و سه را برای او انجام ندهید . در چنین مواردی مرحله احیا کردن نفس توصیه می شود.
اگر کودک سرفه های شدید می کند ، قبل از انجام مرحله دو و سه اجازه دهید تا جایی که می خواهد سرفه کند که سرفه کردن یک رفلاکس طبیعی بدن هنگام گلو گیر شدن است.
اگر مخاط یا چیزهایی شبیه به ترشحات در گلوی کودک باشد ، سرفه او راحت تر است . در این مورد از روش سرنگ استفاده کنید.
زمانی که چیزی در گلوی کودک شما گیر می کند ، از تماس با اورژانس دریغ نکنید . قطعا پزشک خیلی بهتر از شما می تواند جسم را از حلق کودک بیرون بکشد.
چگونه از گلوگیر شدن کودکان جلوگیری کنیم ؟
غذاهای با ریسک گیر کردن در گلو را به او ندهید :مواد غذایی و میوه هایی مثل انگور، تمشک ، شکلات های کوچک و نان می تواند خطر گلوگیر شدن را افزایش دهد.
غذاها را باحوصله تر آماده کنید :فینگر فودها را کوچک کنید ، مثلا گوشت را تکه تکه کنید و بعد به او بدهید . غذای کودک باید به اندازه ناخن انگشت باشد.
مراقب اجسام اطراف کودک باشید :احتمال خوردن جسم های پلاستیکی ، بادکنک ها ، دکمه ها و سکه برای کودک بسیار بالاست . باید آن ها را تا حد ممکن از او دور کنید.
کودک را برای تمام کردن غذایش هول نکنید.
داروهای مایع را به آرامی به او بدهید و عجله نکنید.
همیشه مقدار کمی غذا به او بدهید و تعداد دفعات را بالا ببرید :هر وعده را سبک تر کنید و در روز تعداد وعده را افزایش دهید.
جای او را طوری قرار دهید که هنگام غذا خوردن بتواند صاف بنشیند تا راه غذا بازتر و مستقیم باشد.
جویدن را به او آموزش دهید.
هرگز هنگام غذا خوردن او را تنها نگذارید و همیشه بهتر است که برنامه خود را طوری تنظیم کنید که برای غذا خوردن نوزاد خود وقت داشته باشید و بتوانید کنار او نشسته و کاملا مراقبت کنید.
کابل ها و سیم ها را از جلوی دست او بردارید.
اجازه دهید که کودک به پشت و یا به کمر خود بخوابد :به پشت خوابیدن باعث می شود که مایعات و ترشحات موجود در گلو راحت تر پاک سازی شوند.
جمع شدن تف در دهان نوزاد به چه علت است ؟
گاهی اوقات ممکن است متوجه جمع شدن تف در دهان شوید و ببینید که که وقتی فرزندتان در خواب است، دهان او کف می کند و از این بابت نگران شوید. در این مقاله در مورد جمع شدن تف در دهان و اینکه چرا دهان فرزند شما ممکن است در خواب کف کند و همچنین در رابطه با نحوه کنار آمدن با این اتفاق، توضیح داده خواهد شد.
جمع شدن تف در دهان نوزاد
آیا تا به حال تجربه این را داشته اید که شب از خواب بیدار شده و ببینید که از دهان فرزندتان کف خارج شده است؟ مواجهه با چنین اتفاقی همیشه باعث نگرانی می شود. در چنین شرایطی فرزند شما قادر به گریه کردن و نفس کشیدن نیست و مضطرب و گیر افتاده به نظر می رسد. این یک سناریوی هشدار دهنده است که حتماً بسیاری از والدین آن را تجربه کرده اند. اجازه دهید در رابطه با این مساله که چرا دهان فرزند شما ممکن است در هنگام خواب کف کند و همچنین سایر جنبه های این شرایط، کمی صحبت کنیم.
علت جمع شدن تف در دهان نوزاد؟
دلایل زیادی برای وقوع این امر وجود دارد. ممکن است فرزندتان فقط خوابیده باشد و کف دهان آن ها در واقع همان بزاق حاوی حباب های هوا باشد. اما در مواقع دیگر ممکن است متوجه شوید که تنفس فرزندتان محدود شده و یا کاملاً مسدود به نظر می رسد. به یاد داشته باشید که در چنین مواردی نباید وحشت کنید. بله با حفظ آرامش، فرزند خود را به یک خم کنید و یا او را بالا بیاورید. بسته به شرایط فعلی بچه ها در این اوقات، می توان کارهای زیادی را انجام داد تا عمل تنفس برای آن ها تسهیل شود.
در ادامه دلیل جمع شدن تف در دهان شرح داده شده است که می توانند به عنوان مرجع مورد استفاده قرار گیرند، اما قطعا این نکات، نباید جایگزین ویزیت و بررسی پزشک فرزند شما شوند:
1. تغذیه بیش از حد
در طی هر بار تغذیه و شیر خوردن، یک نوزاد تازه متولد شده می تواند فقط در حدود 28 یا 56 سی سی مایع شیر مصرف کند. وقتی که به فرزندتان بیش از حد شیر می دهید، متوجه خواهید شد که دهان او کف کرده تا بدین طریق شیر اضافی را دفع کند. همچنین شیرخواران و نوزادان هنگام خواب بزاق خود را می بلعند و هنگامی که حباب های بزاق از دهان آن ها خارج می شود، کف ایجاد می کند.
اگر در هنگام شیردهی نمی توانید میزان شیر دادن را اندازه گیری کرده و تشخیص دهید که آیا بیش از حد به فرزندتان شیر می دهید یا نه، می توانید زمان را بررسی کنید. برای نوزادان تازه متولد شده، شیردهی را به 10 دقیقه در هر پستان محدود کنید. اگر کوچولوی شکموی شما سیر نشده و یا راضی نیست، می توانید بعد از 15 دقیقه فاصله گذاری، شیردهی را مجددا تکرار کنید. اطمینان حاصل کنید که به آرامی به فرزندتان شیر می دهید تا مانع ورود مقدار زیادی هوا به معده او شوید.
در صورتی که با بطری، به فرزندتان شیر می دهید، بسیار مهم است که بطری درست و مناسبی را انتخاب کنید. اگر سوراخ نوک سر شیشه بزرگ باشد، جریان شیر بسیار سریع خواهد بود و در نتیجه فرزند شیرخوار شما قادر به کنار آمدن با آن نیست. در چنین حالتی هوای بیشتری نسبت به شیر وارد معده می شود که منجر به تشکیل گاز و همچنین تولید کف در دهان خواهد شد.
2. عدم موفقیت در آروغ زدن
آروغ زدن برای نوزادان ضروری است. آروغ نزدن فرزندتان بعد از شیر خوردن، منجر به جمع شدن تف در دهان، تف کردن و بیرون ریختن شیر و کف کردن دهان او در خواب می شود.
شما می توانید آروغ نوزادان را به روش های مختلف بگیرید. متداول ترین و محبوب ترین راهکار در میان این روش ها، این است که فرزندتان را روبروی خود گرفته و اجازه دهید تا بدن او به سمت شما خم شود. سر بچه باید در راستای شانه شما قرار بگیرد و معده او باید مستقیماً به قفسه سینه شما فشار بیاورد. جالا شما باید کمر دلبند کوچک خود را ماساژ دهید تا باعث آروغ زدن او شوید.
همچنین می توانید فرزندتان را بر روی شکمش قرار دهید، به دلیل فشار وارد شده بر معده در این حالت، ممکن است گاز تجمع یافته در معده دفع شود. یک روش دیگر نیز حرکت دادن پاهای شیرخوار به سمت بالا و پایین (مانند حرکات دوچرخه) بوده که ممکن است باعث آروغ زدن شود.
3. مایع آمنیوتیک
گاهی اوقات ، مایع آمنیوتیک ممکن است در معده نوزادان (نوزاد) باقی بماند. آن ها آن را همراه با تف از دهان خود به بیرون می ریزند. این وضعیت به طور کلی در روز دوم یا سوم پس از زایمان برطرف می شود. آرام باشید و فرزند کوچک خود را پس از تولد تحت نظر قرار دهید.
4. رفلاکس
درصورتی که فرزند شما دچار رفلاکس اسید معده شود، ممکن است در مقایسه با سایر بچه ها با شرایط نرمال، میزان شیر بیشتری را به بیرون تف کند. در واقع به دلیل رفلاکس، شیری که این بچه ها می خورند به بالا برمی گردد و به همین دلیل متوجه وجود کف در دهان آن ها خواهید شد.
پزشکان توصیه می کنند که همواره فرزندتان را به پهلو بخوابانید، زیرا خوابیدن به پشت احتمال رفلاکس اسید معده و همچنین خطر خفگی نوزاد با شیر را افزایش می دهد. بنابراین برای حفظ سلامتی دلبند خود این نکته را به خوبی به خاطر بسپارید.
فشار خون بالا چه عوارضی دارد؟
همچنین برای جلوگیری از جمع شدن تف در دهان نوزاد، می توانید آن ها را روی یک گهواره شیب دار یا تخت بخوابانید. این وضعیت همچنین باعث کاهش رفلاکس و بازگشت اسید معده به دهان می شود. راهکار دیگری که پیشنهاد می شود این است که قفسه سینه فرزندتان را به آرامی و با ملایمت مالش دهید، تا اگر مضطرب است، بدین وسیله او را آرام کنید.
5. عفونت
عفونت هایی مانند برونشیولیت و ذات الریه نیز ممکن است باعث کف کردن دهان بچه ها در هنگام خواب شوند. در چنین شرایطی فرزند بیمار ممکن است آشفته و بدحال شده و درجه حرارت بدن او افزایش یابد. هم چنین ممکن است در تنفس مشکل داشته باشد. به یاد داشته باشید که در صورت مواجهه با چنین مواردی، می بایست بلافاصله با پزشک فرزند خود تماس بگیرید.
چه زمانی باید نگران جمع شدن تف در دهان باشیم؟
یک کوچولوی خوشحال و آرام که در هنگام خواب در دهان خود کف تولید می کند، معمولا باعث نگرانی ما نخواهد شد. با این وجود، موارد زیر شرایطی هستند است که در صورت بروزشان، باید فوراً به پزشک و یا یک مرکز درمانی مراجعه کنید:
اگر فرزند شما در حال خفگی وگریه کردن بوده، تحت فشار و پریشان احوال است و یا سایر علائم یا نشانه های بیماری از جمله بی حالی و تب را دارد، پس باید بدون فوت وقت با پزشک او تماس بگیرید. این علائم می توانند نشان دهنده وجود یک مشکل مانند واکنش منفی به هر ماده غذایی یا هر نوع عفونت یا بیماری دیگری از جمله اختلال در دستگاه گوارش باشند.
- اگر فرزند شما در آن روز واکسن زده است، کف کردن دهان او ممکن است به دلیل واکنش به هر یک از تزریق ها باشد. بنابراین می بایست برای مشاوره در مورد واکنش به واکسن ها با متخصص اطفال تماس بگیرید و یا حضورا مراجعه کنید.
- اگر غذای جدیدی به بچه خود معرفی کرده اید، ممکن است به دلیل عدم تحمل آن غذا، در دهان کف تولید شود. در صورت بروز چنین مشکلی، می بایست آن غذا را برای چند ماه از رژیم غذایی فرزندتان حذف کنید. در صورت وجود علائم دیگر، حتما باید مساله را به پزشک اطلاع داده و از او مشاوره بگیرید.
- اگر کوچولوی دوست داشتنی شما به اندازه کافی وزن اضافه نمی کند و یا وزن کم کرده است، بنابراین باید برای حل این مشکل به دنبال مشاوره پزشکی باشید. ممکن است فرزند شما تا حدی از رفلاکس رنج ببرد و به همین دلیل نیز تغذیه کافی نداشته باشد.
- اگر کف دهان به رنگ های سبز، زرد، بنفش، قرمز و یا سیاه باشد، ممکن است نشان دهنده عفونت ویا بیماری های جدی دیگری باشد. در صورت بروز چنین علائمی، باید سریعاً به متخصص اطفال مراجعه کنید.
- اگر متوجه شدید که فرزندتان در تنفس مشکل دارد و یا رنگ او آبی می شود (بروز کبودی در صورت و اندام ها)، باید فوراً با اورژانس تماس گرفته و یا به یک بیمارستان مراجعه کنید.
چگونه به حل مشکل جمع شدن تف در دهان بچه ها کمک کنیم؟
اگرچه دیدن صحنه کف کردن دهان، دلهره آور و نگران کننده است، اما در صورت مواجهه با این اتفاق، شما باید آرامش خود را حفظ کنید زیرا این مساله امری بسیار طبیعی بوده و به دلایل مختلفی از انواع کاملا بی اهمیت تا متوسط و حتی به ندرت شدید، برای بسیاری از نوزادان اتفاق می افتد.
به طور معمول، دلایلی که باید نگران آن ها باشید، به جز کف کردن، همراه با علائم دیگری نیز هستند. بنابراین، باید این علائم را به خوبی به ذهن سپرده و مراقب باشید تا در صورت بروز آن ها و یا هرگونه احساس نگرانی، با پزشک فرزندتان در این زمینه مشورت کنید.
- اگر علت جمع شدن تف در دهان به دلیل هضم نامناسب غذا باشد، با رشد و بهبود سیستم گوارشی نوزاد، این شرایط به تدریج از بین می رود.
- اگر جمع شدن تف در دهان، ناشی از اشتباهات تغذیه ای باشد، با ایجاد برخی تغییرات می توانید آن را برطرف کنید. دادن مقدار کمی غذا به فرزند خود در فواصل کوتاه، کمک و دادن زمان کافی به او برای آروغ زدن و قائم نگه داشتن او در صورت امکان، از جمله این تغییرات موثر هستند. به علاوه برای کمک به دفع گاز روده ها، می توانید فرزندتان را روی شکمش بخوابانید.
- یک راهکار موثر دیگر برای مقابله با جمع شدن تف در دهان نوزاد این است که فرزند خود را ماساژ دهید. ماساژ دادن ملایم بچه ها سیستم هضم آن ها را ترغیب می کند تا غذا را به پایین منتقل کرده و از سمت دیگر هوا را به سمت بالا رانده و خارج کند. با کمی مطالعه به راحتی می توانید تکنیک های آروغ زدن، ماساژ قفسه سینه و ماساژ پشت را بیاموزید. علاوه بر این ها، ماساژ می تواند به آرامش و خوشحالی فرزندتان کمک کند و همچنین ممکن است باعث ایجاد یک اتصال عاطفی عالی و قدرتمند بین شما و او شود.
وبلاگ حاضر به دنبال گلچینی از مطالب و محتوای روانشناسی کاربردی و مفید برای شما عزیزان است و در این مسیر تلاش می شود منابع مطالب تا حد امکان برای شما عنوان و درج گردد