آگاه مایند

اختلال وسواس فکری اجباری قبلاً به عنوان یک اختلال اضطرابی طبقه بندی می شد زیرا افکار وسواسی مشخصه این وضعیت می تواند منجر به اضطراب شدید شود. اجبار یا تشریفات انجام شده معمولاً تلاشی برای کاهش این اضطراب است. با این حال، جدیدترین نسخه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) OCD را به کلاس اختلال خود «اختلالات وسواسی-اجباری و مرتبط» منتقل کرد. گفته می شود اختلال وسواس فکری اجباری در دوران کودکی شروع می شود اگر وسواس و اجبار قبل از بلوغ رخ دهد. جالب توجه است، اگرچه بیشتر پسران را مبتلا می‌کند، اما این روند پس از بلوغ معکوس می‌شود. به همین ترتیب، پسران مبتلا به OCD در دوران کودکی در معرض خطر بیشتری برای شرایط مرتبط، از جمله اختلالات تیک هستند.

وسواس، افکار، تصاویر یا اصرارهایی است که کودک نمی‌خواهد اما نمی‌تواند از موارد را از سر خود بیرون بیاورد. وقتی کودک این افکار را دارد، ممکن است احساس اضطراب یا ترس زیادی کند.

برخی از نمونه‌های وسواس ممکن است شامل این موارد باشد:

• تصور اینکه عزیزان آن‌ها آسیب دیده اند
• از لمس دستگیره‌های آلوده می‌ترسند
• احساس کنند اگر کتاب‌های شما در نظم صحیح نباشد، اتفاق مهیبی رخ خواهد داد.

رفتار وسواس گونه مواردی است که کودک احساس می‌کند باید مرتباً انجام دهد. بعضی اوقات کودکان ممکن است این کار را بکنند تا جلوی یک فکر وسواس را بگیرند. اما گاهی اوقات کودکان نمی‌دانند که چرا چنین احساسی دارند و چگونه رفتار می‌کنند.

برخی از نمونه‌های رفتار وسواس گونه در کودکان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• شستن مکرر دست‌ها
• دعا كردن
• احتکار – یعنی اینکه نتوانید چیزی را دور بریزید
• شمارش یا ضربه زدن
• رفتار تکراری و یکسان مانند همیشه پوشیدن همان تی شرت برای کلاس رقص
• کشیدن مو یا برداشتن پوست.

بسیاری از کودکان وسواس و رفتار وسواس گونه دارند. آن‌ها می‌توانند بخشی طبیعی از رشد کودکان باشند. به عنوان مثال، کودک شما ممکن است مرحله ای را پشت سر بگذارد که بخواهد مراسم شب قبل از خواب او دقیقاً هر شب یکسان باشد.

وسواس و اجباری که مانع زندگی کودک یا خانواده شما نمی‌شود، معمولاً جای نگرانی نیست.

چه زمانی وسواس و رفتار وسواس گونه به وسواس فکری عملی بدل می‌شوند؟

وسواس در کودکان اختلالی است که به شکل افکار مزاحم مدام تکرار می شود. این اختلال معمولا با رفتاری خاص به صورت نگرانی در کودک بروز می کند. اختلال وسواس فکری می تواند در زمینه های مختلفی مانند درس یا امتحانات همچنین در زمینه نظافت در کودک ظاهر شود. والدین باید در صورت مشاهده این نوع از اختلالات فکری باید با پرشک متخصص مشورت کنند. کودکان تحت فشار وسواس فکری از درون خود را تحت فشار می بینند و تصور می كنند كه استرس ها و تنش های فكری از خارج بر آنها تحمیل می شود. البته لازم به ذکر است، که نوع تفكر کودکان عامل اصلی این فشارهاست. در ادامه نشانه، علت و درمان وسواس فکری را بررسی خواهیم کرد.

اگر کودکان دارای افکار ناخواسته یا رفتار اجباری یا هر دو باشند که از بین نرود و در زندگی روزمره آن‌ها اختلال ایجاد کند، ممکن است دچار اختلال وسواس اجباری (OCD) شوند. وسواس یک اختلال اضطرابی است. این وضعیت به خودی خود از بین نخواهد رفت. و گاهی اوقات کودکانی که دچار اختلال وسواس اجباری می‌شوند در اواخر زندگی با مشکلات روانی و عاطفی دیگری روبرو می‌شوند. بنابراین دریافت درمان حرفه ای برای کودک مبتلا به اختلال وسواس اجباری مهم است. اختلال وسواس فکری اجباری (OCD) فقط بزرگسالان را تحت تاثیر قرار نمی دهد. در واقع، بین 0.25٪ تا 4٪ از کودکان مبتلا به OCD می شوند میانگین سن شروع تقریباً 10 سالگی است، اگرچه کودکان زیر 5 سال نیز قابل تشخیص هستند. در موارد نادر، کودکان در حدود سن 3.2 سالگی علائم را نشان می دهند.

علائم و نشانه های اختلال وسواس فکری اجباری در کودکان را می توان بر اساس وسواس و اجبار طبقه بندی کرد. وسواس های رایج در بین کودکان مبتلا به OCD عبارتند از:

• افکار یا تصاویر مزاحم و ناخواسته از چیزهای خشن یا آزاردهنده، مانند آسیب رساندن به دیگران
• نگرانی شدید در مورد اتفاقات بد، انجام کاری اشتباه یا دروغ گفتن
• احساس اینکه همه چیز باید “درست” باشد
• اشتغال به نظم، تقارن یا دقت
• نگرانی در مورد مریض شدن، یا مریض شدن دیگران، یا بی قراری ۵
• اجبارها اغلب (اما نه همیشه) با وسواس مرتبط هستند. به عنوان مثال، اگر کودک از میکروب ها می ترسد، ممکن است مجبور شود دست های خود را به طور مکرر بشویید.

از آنجایی که بروز این نوع اختلال در کودکان نمایانگر وجود اضطرابی پنهان در نهان آنها می باشد، به همین جهت، وسواس فکری در کودکان باید کاملاً جدی گرفته شود. در این زمینه نقش والدین نیز بسیار پر رنگ و برجسته نمود پیدا می کند. چراکه کودکان از ماهیت رفتاری اجباری و افکار وسواسی خود آگاهی نداشته و در بیان و ابراز هیجانات و احساسات با مشکل روبرو می گردند. بر همین اساس، لازم است که والدین از نشانه های وسواس فکری در کودکان، آگاهی داشته تا بتوانند مداخلات درمانی کودک را در اسرع وقت شروع نمایند. شایان ذکر است که تردیدها و نگرانی هایی که متأثر از اختلال وسواس فکری در کودکان بروز پیدا می کند، در اغلب موارد پایان ناپذیر بوده و والدین هم نمی توانند از بروز این نگرانی ها جلوگیری به عمل آورند.

بر همین اساس، وجود این نگرانی ها سبب ظهور رفتارهای تکراری و مشکلات رفتاری در کودکان شده که نتیجه ای جز اختلال در عملکرد و پریشانی کودک در بر ندارد. در این زمینه باید خاطر نشان نمود که وسواس فکری در کودکان به عنوان نوعی از اختلالات اضطرابی شایع، سبب اشتغال فکری مکرر کودک به موضوعاتی نظیر خطر، کارهای زشت و زننده، آسیب رساندن به خود، نگرانی در مورد بروز رویدادهای خطرناک و آلودگی می گردد. این افکار ناراحت کننده و آزار دهنده به صورت خودکار در ذهن کودک شکل می گیرد.

علل اختلال وسواس فکری اجباری در کودکان

وسواس در کودکان بیشتر به شکل عملی خود را نشان می‌دهد تا فکری. شایع‌ترین وسواس عملی در کودکان شامل وسواس حفظ قرینگی، نظم و ترتیب و یا رفتار احتکار است. در بیشتر اوقات وسواس در کودکان از سنین ۱۱ تا ۱۲ سالگی شروع شده و در صورت بروز آن در سنین کم‌تر، ژنتیک نقش موثری خواهد داشت. طبق تحقیقات انجام شده پسر‌ها قبل از سن ۹ سالگی و دختر‌ها بعد از بلوغ حدود ۱۱ سالگی دچار وسواس می‌شوند. این اختلال ناشی از ترس و اضطراب است و گاهی در نظر خود کودک رفتاری منطقی بوده و متوجه غیر عادی بودن این رفتارها نمی‌شود. گاهی نیز در اختلال وسواس فکری – عملی، کودک در باطن خود از رفتارهای تکراری و دائمی خود متنفر است. اما در اثر افزایش میزان اضطراب، کودک در وجود خود احساس می‌کند که با انجام رفتارها و کارهای تکراری، می‌تواند این حس ناخوشایند را خنثی کند و غیر از این راه، روش دیگری را خوب نمی‌داند. وسواس فکری در کودکان علاوه بر ایجاد اختلالات جدی در روند زندگی معمولی او، بسیار ناتوان کننده و آزاردهنده خواهد بود.

اگرچه علل دقیق اختلال وسواس فکری اجباری در کودکان ناشناخته است، محققان معتقدند عوامل متعددی در این امر نقش دارند:

ساختار مغز: مطالعات تصویربرداری ارتباط بین OCD و ناهنجاری‌های قشر پیشانی و ساختارهای زیر قشری مغز را یافته‌اند.

تروما در اوایل زندگی: برخی از مطالعات ارتباطی بین ترومای اوایل زندگی، مانند تجاوز جنسی، و علائم OCD در دختران نابالغ پیدا کرده اند.

ژنتیک: اگرچه “ژن OCD” وجود ندارد، شواهدی برای نسخه های خاص (آلل) ژن های خاص وجود دارد که ممکن است نشانه آسیب پذیری بیشتر باشد. علاوه بر این، OCD در خانواده‌ها دیده می‌شود: هرچه اعضای خانواده نزدیک‌تر و جوان‌تر در هنگام شروع علائم باشند، خطر شما بیشتر می‌شود.

استرس: استرس ناشی از مشکلات روابط، مشکلات در مدرسه و بیماری می تواند محرک های قوی برای علائم OCD در کودکان باشد.

در یک مطالعه اخیر، کودکان و نوجوانان بدتر شدن علائم اختلال وسواس فکری اجباری ، اضطراب و افسردگی مربوط به همه‌گیری COVID-19 و ترومای مرتبط را نشان دادند.

شاید اولین باری که فرزندتان در رستوران به شما بگوید «تا دستش را نشوید سر میز نمی‌نشیند»، به خودتان ببالید که چه فرزند مرتب و تمیزی دارید، اما اگر او را هر روز، ۶ بار، حدودا نیم ساعت در حال شستن دست ببینید این حس تغییر می‌کند و جایش را به نگرانی می‌دهد. اما سوال این‌جاست که آیا کودکان هم می‌توانند دچار وسواس شوند؟ بله، تقریبا از هر ۱۰۰ کودک، یک تا دو نفر دچار وسواس فکری می‌شوند.

وقتی کودکی دچار اختلال وسواس فکری-اجباری است، به طور مداوم درباره موضوعات مختلف، افکار مزاحم و ناخواسته‌ای را تجربه می‌کند که «وسواس فکری» نام دارند. همچنین این افکار منجر به «رفتارهای اجباری یا تشریفاتی» می‌شوند که از کنترل او خارج است و احساس می‌کند باید آن‌ها را انجام دهد تا فشار این افکار کم شوند. وسواس فکری- اجباری کودکان، نه تنها خود بچه‌ها بلکه کل خانواده را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در صورت عدم درمان وسواس فکری کودک، این مشکل می‌تواند منجر به استرس و خجالت ناتوان کننده‌ای در طول سال‌های تحصیلی و یک عمر مبارزه با اضطراب انجام این اعمال اجباری شود. بنابراین دریافت درمان تخصصی برای کودک مبتلا به OCD واجب و ضروری است، اما مهم است که این کار به موقع و همراه با حمایت شما انجام شود.

علائم و نشانه‌‌های وسواس در کودکان چیست؟

بدون تردید، وراثت و عوامل ژنتیکی در بروز وسواس فکری در کودکان، نقش پر رنگ و برجسته ای ایفا می کنند. بر این اساس، احتمال شیوع اختلال وسواس فکری در کودکانی که یکی از اعضای خانواده و بستگان درجه یک آنها به این اختلال دچار بوده، در مقایسه با دیگران بیشتر می باشد. ناگفته نماند که اگر والدین کودکی با اختلال وسواس فکری دست به گریبان هستند، 4 الی 6 درصد احتمال می رود که این اختلال به فرزندان آنها انتقال پیدا نماید.

همچنین بروز سایر اختلالات اضطرابی مانند فوبیا و هراس اجتماعی در خانواده و والدین کودک، از جمله موارد احتمال شیوع وسواس فکری در کودکان به شمار می رود. از دیگر عامل های مهم در بروز اختلال وسواس فکری، عدم تعادل انتقال دهنده های شیمیایی با عنوان سروتونین در مغز می باشد. بر اساس تحقیقات صورت گرفته، کمبود سروتونین در مغز کودکان، در بروز این عارضه نقش بسزایی را عهده دار می باشد. در این زمینه باید خاطر نشان نمود که استرس نمی تواند سبب بروز وسواس فکری در کودکان شود، اما این عامل می تواند علائم و نشانه های این اختلال را تشدید نماید. بر این اساس، تجربه استرس بیشتر برای کودک، بستر مناسب برای ابتلا به اختلال وسواس فکری را در او افزایش می دهد. شایان ذکر است که در این زمینه وقوع اتفاقات آسیب زا در درون خانواده و حتی استرس امتحانات مدرسه نیز می تواند زمینه ابتلا به وسواس فکری در کودکان را مهیا سازد. در این زمینه باید خاطر نشان نمود که اختلال وسواس فکری در شکل و انواع مختلفی نمود بارز و برجسته پیدا می کند. بر این اساس، برآورده شدن خواسته ها به یک شکل تکراری، انجام کارها مانند پوشیدن و خوردن به یک شکل، چک کردن های مکرر مانند چک کردن روشن و خاموش بودن چراغ یا تکالیف درسی، نمونه های مختلف وسواس می باشند.

وسواس فکری اجباری در کودکان علائم مختلفی دارد که نشانه‌های آن در هر کودک ممکن است متفاوت باشد. اما از شایع‌ترین علائم وسواس فکری در کودکان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.:

• وسواس زیاد نسبت به خاک یا میکروب‌ موجود در محیط
• داشتن تردید مکرر مانند قفل بودن یا نبودن در خانه
• تفکر عمیق درباره خشونت، صدمه زدن یا کشتن شخصی یا آسیب زدن به خود
• نیاز شدید به دانستن یا به خاطر سپردن موضوعات مختلف، حتی موارد جزئی
• توجه کردن بیش از حد به جزئیات
• نگرانی شدید درباره اتفاقات بدی که اصلا وجود ندارد
• داشتن افکار، اصرارها یا رفتارهای پرخاشگرانه
• صرف کردن مدت‌ زمان طولانی برای لمس اشیا، شمارش و تفکر درباره اعداد و توالی‌ها
• داشتن درگیری ذهنی درباره نظم، تقارن یا دقت بیش‌ از حد نسبت به موضوعات
• تفکر دائم درباره انجام اعمال جنسی توهین‌ آمیز یا رفتارهای ممنوع و نادرست
• آشفته شدن در مقابل افکار مغایر با اعتقادات مذهبی شخصی
• شستشوی مکرر و بیش از حد دست‌ها (اغلب ۱۰۰ بار یا بیشتر در روز)
• پیروی از قوانین محکم نظم، مانند رعایت ترتیب در پوشیدن لباس‌ها
• احتکار کردن اشیا
• زیاد شمردن و بازگو کردن مسائل
• گروه‌ بندی اشیا یا قرار دادن اشیا با ترتیب خاص
• تکرار کلماتی که توسط خود یا دیگران گفته شده
• پرسیدن مداوم سوالات مشابه
• استفاده مکرر از اصطلاحات و کلمات زشت یا انجام حرکات بی‌ادبانه و ناپسند
• تکرار کردن اصوات، کلمات، اعداد یا موسیقی برای خود

انواع وسواس در کودکان که باید درباره آن‌ها بدانید

بسیاری از افراد به اشتباه تصور می‌کنند که وسواس تنها به فکر زیاد و غیرقابل کنترل اطلاق می‌شود. در صورتی که انواع مختلفی از وسواس فکری یا عملی ممکن است فرد را دچار کند.

وسواس فکری در کودکان نیز انواع مختلفی دارد که شایع‌ترین آن‌ها عبارتند از:

1. وسواس احتکار در کودکان

کودکان معمولا به نگه داشتن وسایل عجیب و غریب مانند سنگ یا حتی یک نی علاقه دارند و این موضوع چندان غیر معمول نیست. اما کودکانی که به وسواس احتکار مبتلا می‌شوند، به وسایل خود وابستگی شدیدی پیدا کرده و در نگه داری از آن‌ها متعصب می‌شوند.

شاید در واقعیت این وسایل ارزش چندانی نداشته و تنها قسمت زیادی از محیط زندگی کودک را اشغال کرده باشند، اما جدا شدن از آن‌ها برای کودک سخت خواهد بود.

2. وسواس فکری – عملی

اختلال وسواس OCD فقط در بزرگسالان دیده نمی‌شود، بلکه ۰.۲۵٪ تا ۴٪ کودکان نیز به این اختلا مبتلا می‌شوند. اختلال او سی دی به طور قابل توجهی کارکرد و عملکرد روزانه کودک را تحت تاثیر قرار می‌دهد و در روند رشد او اثرات نامطلوبی می‌گذارد. در واقع وسواس فکری – عملی نمایانگر اضطراب پنهان در کودکان است.

3. وسواس در لباس پوشیدن

یکی از شایع‌ترین اختلالات وسواسی که در کودکان وجود دارد، وسواس در پوشیدن لباس است. در واقع این کودکان در هنگام پوشیدن لباس بهانه‌های مختلفی آورده و تنها راضی به پوشیدن لباس‌هایی هستند که خودشان دوست دارند. تعدادی از آن‌ها نیز در ست کردن لباس‌هایشان وسواس دارند. یعنی در طول روز ساعت‌ها لباس‌های مختلفی را امتحان می‌کنند تا لباس‌هایشان را با هم هماهنگ کنند.

4. وسواس تمیزی و آلودگی

ترس از این موضوع که وسیله‌ای آلوده است و ممکن است به والدین کودک آسیب برساند، از دیگر اختلال‌ های وسواسی است که در برخی از کودکان مبتلا به OCD وجود دارد‌. کودکانی که به چنین وسواسی مبتلا هستند به طور مداوم وسایل و دست‌های خود را می‌شویند. حتی تعدادی از آن‌ها در اثر شست و شوی مداوم دست‌ها دچار بیماری‌های پوستی نیز می‌شوند‌.

5. وسواس داشتن در تقارن

برخی دیگر از کودکان از عدم تقارن وسایل دچار ناراحتی و اضطراب شده و به کارهایی همچون شمردن و منظم کردن اشیا می‌پردازد. انجام این کار‌ها نیز نشانه وجود یکی دیگر از وسواس‌های فکری کودکان است.

6. وسواس در تکرار کلمات

از دیگر وسواس‌های فکری کودکان، تکرار جملات و کلمات است. کودکانی که به اختلال مبتلا می‌شوند، دوست دارند یک کلمه، پاراگراف یا یک قسمت از کتاب را بارها و بارها تکرار کنند. با انجام این کار تنش درون آن‌ها کاهش پیدا می‌کند.

7. وسواس غذایی

گاهی اوقات ممکن است کودک به وسواس غذایی دچار شود. در ابن مواقع سعی می‌کند از هر طریقی خود را به غذا رسانده و آن را بخورد. چنین کودکی میلی سیری ناپذیر نسبت به خوردن غذا وجود دارد.

8. وسواس نظم

یکی دیگر از انواع او سی دی در کودکان، وسواس نظم است. در این اختلال کودک مدام وسایل را بر اساس قوانین ذهنی خود مرتب و منظم می‌کند و از شلوغی وسایل متنفر است. گاهی اوقات کودک تصور می‌کند اگر چنین کاری را با نظم انجام ندهد، با نتایج بدی رو به رو می‌شود. مثلا اگر کفش‌هایش را جفت نکند ممکن است برادرش بمیرد. این ذهنیت فقط تفکر کودک است که او را مجبور به رعایت بیش از حد نظم می‌کند.

9. وسواس کندن مو

کودکانی که به وسواس کندن مو دچار می‌شوند، وقوع هر تنشی باعث می‌شود کودک به کند موی قسمتی از بدن خود بپردازد. انجام این کار به او این امید را می‌دهد که تنش در وجود او کاهش پیدا کند. میزان این وسواس با فشار و دعوای والدین بیشتر شده و کودک بیشتر تسلیم آن خواهد شد.

10. وسواس چک کردن

گاهی اوقات کودکان وسواس‌ هایی دارند که نسبت به قفل درها، بستن زیپ کیف، جمع کردن وسایل و غیره حساس می‌شوند. مثلا با خود می‌گویند آیا در اتاق را بستم؟ آیا ممکن است وسایلی را در مدرسه جا گذاشته باشم؟ این موضوع باعث می‌شود چندین بار قفل درها را بررسی کنند یا به زیپ کیفشان را نگاه کنند.

درمان اختلال وسواس فکری اجباری در کودکان

در بیشتر موارد، درمان توصیه شده برای اختلال وسواس فکری اجباری در دوران کودکی ترکیبی از درمان شناختی رفتاری فردی یا گروهی (CBT) با داروهایی است که سطوح سروتونین را افزایش می‌دهند، مانند مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs). سروتونین (همچنین به عنوان 5-هیدروکسی تریپتامین یا 5-HT شناخته می شود) یک انتقال دهنده عصبی است که سیگنال ها را بین نورون ها در سراسر بدن حمل می کند. به تنظیم خلق و خو، حافظه و سایر عملکردهای بدن کمک می کند. روده ها، نه مغز، بیشتر سروتونین بدن را تولید می کنند

درمان شناختی رفتاری

یکی از محبوب‌ترین و مؤثرترین روش‌های درمانی برای اختلال وسواس فکری اجباری ، درمان با مواجهه و پیشگیری از پاسخ اصلاح‌شده توسط کودک (ERP) است که نوعی درمان شناختی رفتاری (CBT) است. این شامل قرار دادن کودکان در معرض اضطرابی است که وسواس آنها برمی انگیزد و سپس از استفاده از تشریفات برای کاهش آن اضطراب جلوگیری می کند. این چرخه پیشگیری از مواجهه و پاسخ تا زمانی تکرار می شود که وسواس ها و/یا اجبارها دیگر کودکان را آزار ندهند.

مواجهه درمانی برای OCD: درک منطق کلید موفقیت است

هم بزرگسالان و هم کودکان مبتلا به OCD اغلب از دیگران می خواهند که در اجبارهای آنها شرکت کنند. اعضای خانواده اغلب موظف هستند که اضطراب عزیزان خود را کاهش دهند، به خصوص زمانی که فرد کودک است. برای اینکه درمان مؤثر واقع شود، اجبارها باید متوقف شوند و اعضای خانواده باید از این موضوع آگاه باشند. هنگام انجام CBT با کودکان، والدین باید آموزش دیده و مشارکت داشته باشند. تحقیقات نشان می دهد که مشارکت والدین یک پیش بینی کننده قوی موفقیت CBT است

داروها

در موارد شدید OCD در دوران کودکی، درمان ممکن است شامل ترکیبی از CBT و داروهایی مانند SSRI برای کمک به کاهش اضطراب کودک باشد. با این حال، این داروها باید در کودکان و نوجوانان با احتیاط مصرف شوند زیرا می توانند خطر خودکشی را افزایش دهند.

• لووکس (فلووکسامین): برای کودکان 8 سال و بالاتر تایید شده است
• پروزاک (فلوکستین): برای کودکان 8 سال و بالاتر تایید شده است
• Zoloft (سرترالین): برای کودکان 6 سال و بالاتر تایید شده است

مقابله با اختلال وسواس فکری اجباری در کودکان

تربیت کودکان مبتلا به این اختلال می تواند چالش برانگیز باشد، اما راه هایی برای مقابله با آن وجود دارد. کسب اطلاعات در مورد اختلال وسواس فکری اجباری ، به ویژه با تجربه کودکان، اولین قدم ضروری است که هر والدینی باید برای تبدیل شدن به یک مدافع مؤثر برای فرزند و خانواده خود بردارد. این می تواند به شما کمک کند سطح استرس خود را کاهش دهید و تمرینات قرار گرفتن در معرض در خانه را انجام دهید. در اینجا چند نکته دیگر وجود دارد:

مشارکت قوی با متخصصان

روی ایجاد یک مشارکت قوی با متخصصان درگیر در مراقبت از فرزندتان کار کنید.

از پرسیدن سوال نترسید

از پرسیدن سوال و پرس و جو در مورد منابعی که می توانید برای جذب بهتر اطلاعات پیچیده جدید در قطعات کوچک به خانه ببرید، نترسید.

شریک و/یا خانواده خود را درگیر کنید

اگر در مشارکت دادن شریک زندگی خود در دریافت اطلاعات یا کمک به تمرینات قرار گرفتن در معرض در خانه مشکل دارید، در مورد آن صحبت کنید. آن را زیر فرش جارو نکنید. اغلب، بی میلی یک شریک به کمک نشان دهنده اضطراب آنها در مورد موقعیت است و به این معنا نیست که آنها نمی خواهند به کودک کمک کنند.

به دنبال حمایت باشید

به منابع موجود در جامعه خود نگاه کنید. یک نقطه شروع خوب ممکن است یک گروه حمایتی باشد که در آن افراد نکاتی را برای مقابله با کودک مبتلا به OCD به اشتراک می گذارند.

هرگز امیدت را از دست نده

اگرچه هیچ درمانی برای این اختلال وجود ندارد، اما بسیاری از درمان های موثر در دسترس هستند. اگر استراتژی اول جواب نداد، به تلاش خود ادامه دهید. گاهی اوقات، تنها موضوع یافتن درمانگر مناسب یا ترکیبی از دارو و روان درمانی است. با درمان مناسب، بسیاری از کودکان از علائم خود تسکین می یابند و راهبردهای مقابله ای را برای پیشرفت در زندگی روزمره می آموزند. اگر فکر می کنید کودک شما ممکن است OCD داشته باشد، در اسرع وقت با پزشک خود صحبت کنید.