آگاه مایند

چه زمان از این درمان استفاده می‌شود؟

هر روان‌درمانگری می‌تواند روش التقاطی را به‌خوبی اجرا کند. درمانگر باید با راهکارهای مبتنی بر شواهد آشنا باشد که در انواع درمان‌ها به کار می‌رود و ثابت شده است که مناسبِ درمان برخی مشکلات خاص است.
درمانگر همواره باید بر اساس شواهد علمی، دانشی که کسب می‌کند و آموزش‌هایی که می‌بیند، نسبت به استفاده از هر نوع راهکار درمانی تصمیم‌گیری کند. درمان التقاطی را می‌توان برای یک نفر و یا گروهی از افراد انجام داد.

روند درمان التقاطی چگونه است؟

ممکن است در ابتدا، درمان التقاطی، بی‌برنامه به‌نظر برسد. احتمال دارد در ابتدای درمان راهکارهای مختلفی را امتحان کنید تا آنکه روند درمانی‌تان منسجم‌تر شود. مثلا، درمانگر رفتاری شناختی سراغ اصول درمان حسی برود و سؤالاتی در مورد سلامت جسمانی شما بپرسد، سپس نوعی درمان آرامش‌بخش ارائه دهد که به شما کمک می‌کند بتوانید روی هر ناراحتی جسمی که داشتید، تمرکز کنید.

هدف از انجام این کار این است که هر گونه عواطفی که باعث ناراحتی‌های جسمی می‌شود را شناسایی کرد، مثلاً کشیدگی شانه یا گردن. پس از آنکه درمانگر این عواطف را شناسایی کرد، مجدد سراغ درمان شناختی رفتاری می‌رود تا افکار، احساسات و رفتارهای منفی شما را تغییر دهد.

سازوکار این درمان چگونه است؟

یکی از اولین طرفداران درمان التقاطی، درمانگر شناختی، آرنولد لازاروس، برای توصیف روش خود از اصطلاح «چندوجهی» استفاده کرد، زیرا از روش‌ها یا راهکارهای مختلفی برای کمک به بیماران استفاده می‌کرد. لازاروس این نظریه را مطرح کرد که کامل‌ترین درمان، درمانی است که این هفت حالت را ارزیابی کند: رفتار، احساس فرد نسبت به زندگی، احساسات جسمانی، شناخت، روابط بین‌فردی، و توجه به میزان مصرف مواد مخدر توسط مراجعه‌کننده.

درمانگرها، به‌جای استفاده از یک راهکار نظام‌مند سنتی‌، محدود و سرراست، یک راهکار انعطاف‌پذیر به کار می‌برند تا فرآیند درمانی مراجعه‌کننده را دقیقاً مطابق با نیازهای او طراحی کنند و سپس سودمندترین حالات و روش‌ها را برای آن شخص انتخاب می‌کنند. درمانگر، محدود به انتخاب یک راهکار درمانی نیست که مناسب تمام افراد باشد و به‌دنبال الگوهای رفتاری جهانی نیز نیست، بلکه اطلاعات بسیار دقیقی از مراجعه‌کننده جمع‌آوری می‌کند و سپس نوع درمان او را مطابق به اختلالی که دارد، تنظیم می‌کند.